Âşık ve Maşuk birbirilerini çok seven, ancak bir türlü birbirilerine açılamayan bir çifttir. Bir gün Âşık dayanamayıp maşuğun evine gidiyor, kapıyı çalıyor. İçerden bir ses:

- Kim o?

 

Âşık cevap veriyor:
- BENim.

 

Maşuk içerden sesleniyor.
- Git buradan.

 

Âşık şaşırıyor. İnanamıyor, ama ayrılıyor kapıdan üzgün bir şekilde.

 

Dağlar, ovalar dolaşıyor Maşuk'un aşkından ölecek duruma geliyor olaylara anlam veremiyor, dayanamayıp tekrar Maşuk'un kapısına geliyor, kapıyı çalıyor. İçerden bir ses:

- Kim o?

 

Diyor. Âşık cevaplıyor:
- BENim.

 

Maşuk içerden sesleniyor:
- Git buradan.

Âşık deliye dönüyor. Bir türlü anlamıyor aşkının niye böyle yaptığını. Kendini yollara vuruyor. Aşkıyla eriyor da sebebi bulamıyor.

 

Günler ayları, aylar yılarlı kovalıyor. Âşık kendini Maşuk'un evinde buluyor bir gün. Kapıyı çalıyor. İçerden bir ses:
- Kim o?

 

Âşık cevaplıyor:
- SENim.

 

Maşuk içerden sesleniyor.
- Gir içeri o zaman.

 

İşte böyledir Aşk. Sevince kendini kaybetmek, karşındakinde yok olmaktır. Gerçekten sevdiğin zaman ona dönersin. Sen o olursun, o da sen olur.

 

Aşk'ı anlatacak en güzel aylardan birindeyiz. Şubat ayı bize işte onu çağrıştırıyor. Gazeversite bu ay onu anlatacak, onu yaşayacak ve belki sizlere yaşatmaya çalışacak.